Wat als je niet goed alleen kunt zijn?

Je opent Instagram of Facebook en ziet talloze verhalen voorbij komen van mensen die het allemaal leuker lijken te hebben dan jij. Je bent geen misgunner, maar je kunt tijdens het scrollen door je feed wel iets voelen wat ik zou omschrijven als, ‘hm’. En inmiddels weten we heus wel dat sociale media vaak een onrealistisch ideaalbeeld schetsen van het leven en dat we ons daar niet te veel door moeten laten leiden. Maar laten we eerlijk zijn, hoe vaak hebben we ons, ondanks dat we weten dat we niet alleen zijn, wel niet eenzaam gevoeld? 

We leren dat alleen zijn iets negatiefs is. Als je alleen bent dan ben je ‘zielig’ en als je veel onder de mensen bent dan ben je ‘geliefd en succesvol’. Maar ook de mensen op Instagram zijn, ondanks al die vrienden en events, heus wel eens eenzaam. Misschien zelfs tíjdens een event. Ze leven tenslotte in dezelfde maatschappij als jij en ondanks de schijn van een geweldig (sociaal) leven zijn het ook gewoon mensen met angsten, verdriet én gevoelens van eenzaamheid.

Alleen zijn en eenzaamheid zijn twee verschillende dingen!

Alleen zijn en je eenzaam voelen zijn twee verschillende dingen. Eenzaamheid is namelijk niet iets dat je enkel kunt voelen als je alleen bent. Het is iets dat je zelfs kunt voelen in een relatie en als je onder de mensen bent. Je hebt vast wel eens op een feest gezeten waar je het liefst zo snel mogelijk weer naar huis wilde, omdat je gewoon geen connectie voelde met de mensen om je heen. Je voelde je eenzaam, terwijl daar toch tientallen mensen rondliepen. Of misschien heb je je wel eens eenzaam gevoeld binnen je relatie. Je bent met zijn tweeën, maar tóch voel je je eenzaam. Hoe kan dat?

Eenzaamheid zit van binnen en is niet op te lossen van buitenaf. Tuurlijk, een relatie of een druk sociaal leven kunnen wel flink voor afleiding zorgen als je je eenzaam voelt. Maar wat doe je na een break-up? En wat doe je als geen van je vrienden kunnen afspreken en je tóch op vrijdag de hele avond alleen zit? Dan kom je er misschien achter dat die eenzaamheid in jou sneller op de voorgrond treedt als je alleen bent (en je dus geen afleiding hebt). En dat is jammer, want dan koppel je eenzaamheid en alleen zijn aan elkaar en lijkt alleen zijn negatiever dan dat het is. 

Goed alleen kunnen zijn is juist een prestatie, zeker tegenwoordig. Iets waar je trots op mag zijn als je het kunt! Altijd maar naar je telefoon grijpen als je alleen bent en zenuwachtig worden van het idee dat je feestjes of andere happenings mist (dat noem je dus FOMO = fear of missing out) brengen een enorme hoeveelheid onrust en stress met zich mee. Terwijl alleen zijn echt heel nuttig kan zijn en het juist kan helpen met het tegengaan van stress!

Wat kan allemaal positief zijn aan alleen (kunnen) zijn?

  • Je bent minder afhankelijk van anderen in bijvoorbeeld relaties.
  • Je raakt niet in paniek als je op vrijdagavond alleen komt te zitten.
  • Je hebt meer tijd voor jezelf (voor bijvoorbeeld zelfzorg, creativiteit en hobby’s).
  • Het creëert ruimte voor zelfreflectie (hoe gaat het eigenlijk met me? Ben ik gelukkig?).
  • Het geeft je vrijheid. Je kunt keuzes maken zonder de (directe of indirecte) invloed van anderen (wat wil ik nou eigenlijk zélf?).
  • Het zorgt voor stressvermindering. Tijd voor jezelf inplannen haalt je even uit de we-blijven-maar-door-gaan hysterie.
  • Het biedt tijd en ruimte om dingen die je (hebt) mee(ge)maakt te verwerken.
  • Je kunt bewust stilstaan bij je gevoel.

Alleen zijn geeft je de ruimte om over jezelf na de te denken en om jezelf beter te leren kennen. Wat wil je nou eigenlijk zelf in het leven? Als je je altijd maar omringt met mensen (live of via je beeldscherm), dan zal het antwoord op die vraag hoogstwaarschijnlijk beïnvloed zijn door ruis (meningen van anderen, oordelen, het gevoel van jezelf niet op de eerste plek mogen zetten). Maar wie weet nou beter wat jij wilt in het leven dan jij? Door af en toe tijd in je eentje te spenderen geef je jezelf ruimte voor zelfreflectie.

We staan tegenwoordig geen moment stil en gaan maar door. We moeten de hele tijd van alles (norm). O wee als je even zin hebt om een dag op de bank te hangen met een serie, bier en een nagelvijl, in plaats van iets ‘nuttigs’ te doen. 

We zijn succesvol als we keihard werken en altijd maar ‘aan’ staan. En dat levert stress op en vermoeidheid en zorgt ervoor dat je snel over je grenzen gaat en dat je voorbij gaat aan jezelf.

Als je altijd maar door blijft gaan dan is het logisch dat je lichaam of geest op een gegeven moment besluit ‘en nu is het genoeg!’. Maar kun je dat moment niet beter voor zijn? Neem de tijd en vraag je eens dingen af als:

  • Ga ik te vaak over mijn grenzen heen?
  • Ben ik gelukkig met het werk dat ik doe?
  • Ben ik tevreden met mijn leven?
  • Heb ik genoeg rust momenten in mijn week gepland?
  • Ren ik te hard voor anderen?
  • Zorg ik goed voor mezelf?
  • Word ík hier echt blij van of doe ik dat omdat het van me verwacht wordt?

Maar wat te doen tegen gevoelens van eenzaamheid?

Als je je eenzaam voelt dan kun je het gevoel hebben dat je daar niets aan kunt doen, of dat de oplossing van anderen afhangt. Logisch, maar niet helemaal terecht. Het zit in jou. Anderen kunnen jou misschien tijdelijk afleiden van dat gevoel, maar ze kunnen het niet uit je halen. 

Stel jezelf eens de volgende vier vragen:

1. Heb ik 30 oppervlakkige contacten of 3 hele hechte vriendschappen?
Heb je het gevoel dat je jouw vrienden kan bellen voor steun als je alleen op de bank zit en je je eenzaam voelt? 

Of ze nou feitelijk bij je in de buurt zijn of niet, een vaste kring met mensen die echt van je houden, vóél je altijd om je heen. Ze hoeven niet eens letterlijk naast je op de bank te zitten. Weten dat er mensen zijn die van je houden kan soms al genoeg zijn en kan je gevoel van eenzaamheid verminderen. En durf je ze te bellen als je je eenzaam voelt? Niet voor afleiding, maar voor echt contact, over hoe jij je voelt en voor steun. Mag jij van jezelf anderen ‘lastig vallen’? Als jij voor een ander teveel bent, is dat aan die persoon om grenzen aan te geven.

2. Ben ik aan gebeurtenissen en gevoelens voorbij gegaan?
Zijn er dingen die je nog moet verwerken? Dingen die nu voor onrust zorgen in jou? Hoe meer verdriet en pijn je verwerkt (ja stap voor stap, duh! Dat is niet niks!!), hoe rustiger, stabieler én gelukkiger je wordt. En als je gelukkiger bent dan heb je minder snel afleiding nodig en voel je je minder snel onrustig of eenzaam.

3. Doe ik leuke dingen in mijn eentje?
Heb je het goed in je eentje? Heb je het leuk? Doe je leuke dingen in je eentje of doe je dat alleen met andere mensen? Misschien is het tijd om dat ook in je eentje te gaan doen. Lekker piano spelen, fotograferen in de natuur of bij een koffie zaakje een boek lezen. Leren om het in je eentje leuk te hebben is niet altijd van zelfsprekend maar maakt je wel minder afhankelijk van anderen. Het leert je om oké te zijn met alleen zijn (‘Oh, alleen zijn kan eigenlijk best leuk zijn!’) en helpt zo tegen gevoelens van eenzaamheid. Oefen het eens, wie weet vind je het heerlijk!

4. Mag ik me eenzaam voelen?
Iedereen voelt zich wel eens eenzaam en is wel eens alleen. Soms mag het er ook gewoon zijn. Het is onvermijdelijk dat jij je in je leven wel eens zo zal voelen. Het hoeft niet altijd gefixt te worden. 

Zie een lege agenda als een kans om eens te bepalen wat je zélf wilt doen. Waar heb je zin in als je even niets moet?  

NEXT ABOUT THIS SUBJECT: Hoe kun je er voor iemand anders zijn die eenzaam is of het moeilijk heeft? Hoe kun je een ander het beste troosten?

Liefs,

Rosa

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.