Zelfverzekerd en kwetsbaar

Je kunt mij heel makkelijk raken. Dat zal wel een hoog gevoeligheid dingetje zijn. En dat is heel fijn, ik vind het fijn dat ik goed te raken ben. Het maakt mijn (be)leven rijker. Maar het maakt me ook kwetsbaar en haalt me nog vaak onderuit… 

Regelmatig vraag ik me af hoe ik het leven voor elkaar heb gekregen. Een fijn huis, een goeie relatie, mensen om me heen waar ik dol op ben, genoeg geld, vrijheid en gezondheid, werk dat me gelukkig maakt. Ik besef me dat ik al dat geluk kan zien omdat mijn basisgevoel (het gevoel dat ik meestal heb) stabiel is. Ik voel me sterk. Er is steeds meer leven en minder overleven. Ik heb veel zelfvertrouwen en ben meestal zielsgelukkig.

Maar dat neemt dus niet weg dat ik kwetsbaar ben. Meer kwetsbaar dan ik eigenlijk wil laten zien (dúrf te laten zien). Het zweet breekt me regelmatig uit en ik heb vaak hartkloppingen. Soms heb ik dat in eerste instantie niet eens door, laat staan dat ik dan weet waar het vandaan komt. Dan merk ik (of René, of iemand anders) ineens dat er iets aan de hand is met me, doordat ik bijvoorbeeld wat stiller ben, of wazig doe, of zenuwachtig word als iemand me een vraag stelt. 

Nee, dat lijkt niet echt op een zelfverzekerd, stabiel iemand. En daarom heb ik last van tegenstrijdigheid in mezelf en maakt het me in de war over wie ik ben. Ben ik nou zelfverzekerd of niet?!

Er zitten in ieder geval nog vaak gedachten in de weg die me weghouden van mijn gevoel en me in de war brengen. En dat veroorzaakt misschien wel die hartkloppingen. Ik kan moeilijk dingen loslaten. Ik zit te malen, te piekeren, te overpeinzen en trek alles in twijfel.

Mijn hoofd veroorzaakt verwarring. 

Het vraagt zich af of ik het wel goed doe, of ik dingen wel goed heb aangepakt, of ik niet te hard was voor een ander en of ik dingen wel goed genoeg heb gezegd. Het piekert over alles wat een ander tegen me zegt en maakt me onzeker.

Het had nu bijvoorbeeld bedacht dat ik niet kwetsbaar genoeg was in mijn blogs. Vandaar dus dit artikel..

Zucht..

Dat hoofd zou ik het liefst uitschakelen en al mijn gedachten en oordelen zou ik liever loslaten (moeluk!). Het past niet bij mijn gevoel van zelfverzekerdheid!

Maar hoe zit dat dan? Want kwetsbaarheid is toch ook iets moois? Ik moet denk ik onderscheid maken in hoofd-kwetsbaarheid en gevoel-kwetsbaarheid.
Ik had het tot nu toe in mijn artikel over hoofd-kwetsbaarheid: Kwetsbaar omdat ik bijvoorbeeld snel geraakt ben en ga piekeren, omdat ik snel van mijn stuk gebracht ben en omdat ik makkelijk in de war raak. Het soort kwetsbaarheid waar ik last van heb en dat hartkloppingen veroorzaakt.

Maar, er is voor mij dus ook een gevoel-kwetsbaarheid. En daar ben ik wél blij mee. Die kwetsbaarheid gaat voor mij over kracht en liefde. Die is er als ik mezelf écht laat zien. Als ik echt ben, en open. Die kwetsbaarheid koester ik!

En die laatste gaat misschien wél goed samen met zelfverzekerdheid. Als je jezelf echt laat zien en op díé manier kwetsbaar durft te zijn, betekent dat waarschijnlijk dat je zelfverzekerd genoeg bent over wat er dan zichtbaar is.

Zoiets?

Ik weet nog niet goed wat ik moet met die hartkloppingen en onzekerheden (hoofd-kwetsbaarheid). Maar het gaat ongetwijfeld over loslaten en meer voelen (moeluk moeluk!!!!). Mijn gevoel twijfelt niet aan mij.

Hoe ervaar jij kwetsbaarheid?

Liefs,

Rosa 

2 gedachten over “Zelfverzekerd en kwetsbaar

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.