Hoofd vs. gevoel

Vanmiddag kreeg ik een inzicht. Mede mogelijk gemaakt door mijn lieve vriendin Marleen van wisdiemarleen.org Je bent geweldig!

Ff vooraf: waar gevoel staat in dit artikeltje, kun je ook kern of intuïtie lezen. Het gaat in ieder geval over wie je als mens vanbinnen bent, zonder conditioneringen (=aangeleerd gedrag), angsten, verwachtingen en oordelen. Gewoon wie je bent in je diepste binnenste. The core.

Ik heb last van mijn hoofd. Al heel lang. En dan bedoel ik niet dat ik last heb van hoofdpijn, maar van gedachten die in mijn hoofd ronddwalen. Ik heb last van piekeren, (ver)oordelen, doemdenken en meer van dat soort ellende. Die dingen die zich in mijn hoofd afspelen houden me klein en maken me angstig. ‘Kan ik dat wel?’, ‘doe ik het wel goed?’, ‘waarom roddelt die persoon over me?’, ‘wat moet ik doen?’, ‘wat vindt een ander daar van?’, ‘komt het wel goed?’. Het zijn gedachten die me in de war maken en die me het gevoel geven dat ik een harnas nodig heb om te kunnen functioneren als ik onder de mensen ben.

Ik wou dat ik het allemaal kon loslaten.

Dat eeuwige gelul wat wij doen, hier in het Westen, leidt ons af van voelen. Dat voel ik. We zijn zo welbespraakt, kunnen prima een discussie winnen met goede argumenten en we vinden overal wat van. Maar het leidt af van voelen. Dat gelul. Ik hoor de stem van mijn gevoel slecht door het geschreeuw van mijn hoofd. Door al die dingen die ik vind en door al die gedachten die gaan over angst. 

De stem van mijn gevoel is zacht en hoor ik niet als ik er niet bewust naar luister. Terwijl die stem zo belangrijk is en antwoord kan geven op vragen die er écht toe doen zoals, ‘wat voel ik?’, ‘waar heb ik behoefde aan?’, ‘waar heb ik zin in?’. Hoe vaak stel jij je gevoel/intuïtie dat soort vragen? En luister je er naar?

Echt bewust moeite doen om naar die zachte stem te luisteren, deed ik tot nu toe niet. Ja, soms, met René. Hij helpt me wel eens met een ademhalingsoefening ofzo, als ik weer eens te druk ben geweest en hartklopping heb. Maar verder luister ik niet zo snel bewust naar mijn gevoel. Ik neem nooit ‘pauze’ van het leven om stil te staan bij wat ik nou eigenlijk voel (daarmee bedoel ik dat ik bijvoorbeeld letterlijk even ergens apart ga zitten om te ademen, of een wandeling maak, of bewust ga schilderen om uit mijn hoofd te komen). 

Maar, van gevoel zou ik het juist moeten hebben! Mijn kern is namelijk gewoon oké met zichzelf en de wereld, en is lief, zacht en mild, en vol vertrouwen. Mijn gevoel kent geen angst, schaamte of oordelen. Ben dol op m’n kern eigenlijk, love m’n kern wtf!

De echte Rosa, de ‘kern’, mijn échte gevoel, gewoon wie ik echt vanbinnen ben, is niet iemand die altijd weet wat te zeggen. Zij zit op de grond met tientallen vellen papier om zich heen en schildert uren achter elkaar zonder te praten. René is dol op die Rosa. Hij zegt het al jaren, ‘ja lieverd, dát ben jij!’. Maar ik liet zijn woorden nooit echt bij me binnen komen.

Je had gelijk lieverd. Die persoon, die jij allang had gezien, zou ik graag meer willen zijn in de buitenwereld, bij de mensen.

En dan hoop ik dat ze bij me op de grond willen zitten, net zoals jij.

Liefs,

Rosa

2 gedachten over “Hoofd vs. gevoel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.