Loskomen van je ouders – deel 1

Ieder kind moet vroeg of laat loskomen van haar/zijn ouders. Toch? Maar, hoe moet dat dan? En wie moet dat dan doen.. het kind, of de ouders? Of gaat dat vanzelf? En wat van je ouders draag jij in jouw leven aan shit met je mee en hoe kom je daar dan van los? 

Ouder-kind relaties. Daar gaan we het de komende tijd eens lekker uitgebreid over hebben.

We houden het in dit artikeltje kort en beginnen bij de basis: Zit je vast?

Loskomen van je ouders is een proces dat voor iedereen anders is. Meestal begint loskomen met de behoefte om zelfstandig te zijn. Je wilt je eigen beslissingen maken en hebt geen zin (meer) in de bemoeienis van je ouder(s). En dat heeft niets te maken met hoeveel je van ze houdt, of hoe erg je ze respecteert. Nee hoor, je bent gewoon klaar voor het leiden je eigen leven!

HOE WEET JE OF JE VAST ZIT AAN JE OUDER(S)?
Ik zal een voorbeeld geven. Ik woon al 7 jaar op mezelf en regel al jaren mijn eigen financiën. En dat gaat eigenlijk prima, ik heb geen schulden en verdien genoeg geld om rond te komen en leuke dingen te doen. En tóch (en dit háát ik aan mezelf) betrap ik mezelf er op dat als ik op bezoek ga bij mijn moeder en ik een nieuwe trui aan heb, ik raar doe over dat ik dus een nieuwe trui heb gekocht.. Ik benadruk dan bijvoorbeeld dat ‘ie in de aanbieding was en dat ik écht al tíjden een nieuwe nodig had. Ik verantwoord me tegenover haar over een uitgave die ik heb gedaan. Wtf… Ik leid al jaren mijn eigen leven, waarom voel ik de noodzaak om me te verantwoorden tegenover mijn moeder?

Tja, ik heb obviously navelstreng issues (wie niet).

Als je jezelf in de volgende punten herkent, dan kán het zijn dat jij ook nog vast zit aan je ouder(s):

  1. Je verantwoordt je tegenover je ouder(s) over keuzes die je maakt.
  2. Je baseert jouw keuzes op de mening van je ouder(s).
  3. Je streeft naar erkenning van je ouder(s).
  4. Je neemt je ouder(s) dingen kwalijk (uit het verleden).
  5. Je bent financieel afhankelijk van je ouder(s).
  6. Je voelt je niet gelijkwaardig aan je ouder(s).
  7. Je wilt je ouder(s) niet kwetsen.
  8. Je hebt het gevoel dat je voor je ouder(s) moet zorgen.
  9. Je voelt je verantwoordelijk voor het geluk van je ouder(s) (en jouw geluk hangt af van dat van hen).

Nou, stel je zit vast: wat dan?! Heel simpel (nee is niet zo hoor, maar wel mogelijk), als je voelt dat je dat niet meer wilt, dan kún je er voor kiezen (ja, dat kan echt!) om los te komen! 

In deel twee vertel ik je hoe! Want dat heeft nogal wat voeten in de aarde. We laten nu eerst even landen dat we vastgeplakt zitten, want dat is al best een intense realisatie!

Ik vertel je in het volgende deel ook een paar consequenties die aan je los-maak-keuze verbonden kunnen zitten.

To be continued dus!

Liefs,

Rosa

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.