Ongevraagd advies ‘If you don’t have something nice tot say, shut the f*** up!!’

Ongevraagd advies. Wat heb ik daar toch een pleurishekel aan. Goedbedoeld me hol! 

Ik ben chronisch ongevraagd geadviseerd in mijn leven. Dus die eerste zin is zéker niet triggerloos geschreven. En ik ben zelf ook niet heilig, dat is niemand. Ik kom uit een bemoei-familie en heb dat gen zéker overgenomen.

Ik bemoei me bijvoorbeeld regelmatig met René, ook chronisch.. Ik heb bij hem soms het idee dat het allemaal niet goed komt, als ik niet ingrijp. Een ziekelijke gewoonte en natuurlijk is het niet waar. Maar los van ziekelijk is het ook menselijk en het komt ergens vandaan. Ik doe het niet expres. 

Ik doe het steeds vaker expres niet. Maar dan moet ik op mijn tanden bijten..

Natuurlijk is het niet zo dat we ons altijd alleen maar met anderen bemoeien omdat we bang zijn dat die ander het niet alleen kan (zoals ik met René). Er zijn nog tig andere redenen waarom we ons soms zo opdringen. Het kan bijvoorbeeld gewoonte zijn, je hebt het zo geleerd, ‘iedereen doet het’. Of misschien wil je graag laten merken dat je over bepaalde kennis beschikt. Of je houdt je bezig met anderen, omdat je niet naar jezelf wilt kijken. Je druk maken om anderen kan een mooie afleiding zijn van je eigen leven.

Dit is niet iets om van jezelf te veroordelen, we doen het immers allemaal in meer of mindere mate. Maar het zou wel iets kunnen zijn om eens voor jezelf bij stil te staan. Krijg jij vaak te horen dat je je bemoeit met zaken die je niets aangaan?

Online lijkt bemoeienis de norm. Ben je zichtbaar? Dan heeft iedereen het recht om jou van ongevraagd advies te voorzien. Om over je heen te pissen zelfs… Vanaf ons scherm wordt het ons wel erg gemakkelijk gemaakt (is geen excuus!). Je hoeft immers niet te dealen met de directe, menselijke reactie van de ander.

Je kunt zelfs reacties plaatsen vanaf een anoniem- of privé account, dan heb je helemaal vrij spel.

Pissen is trouwens een stuk overzichtelijker dan ongevraagd advies en daarom is met dat tweede vaak veel moeilijker te dealen. Want bij ongevraagd advies krijg je, los van een kutgevoel, ook vaak de twijfel van hoe de ander iets heeft bedoeld. Zinnen als ‘ik bedoel het alleen maar goed hoor’ of, ‘ik wil je alleen maar helpen’, zou je kunnen gebruiken als alarmbel. Maar makkelijk is het niet, want juist die woorden kunnen je hoofd flink in de war brengen.

‘Wat heb jij pluizig haar zeg, heb je arganolie al eens gebrobeerd? Ik raad je dat echt zeker aan, zou ik eens proberen als ik jou was!’

Zonder dat er een vraag is hebben we antwoorden in overvloed. We kunnen ons gewoon niet beheersen. En vaak vinden we onszelf dan ook nog heel behulpzaam, want dat lijken we dan ook. Het is zelfs onze cultuur. Een heel raar iets dat iedereen normaal lijkt te vinden.

Nou,

Ik niet!

Mijn Instagram-regel is heel duidelijk. Complimenteren, leuk! Antwoord geven op mijn vragen (bijvoorbeeld in stories), leuk! Ervaringen uitwisselen, leuk!! Discussiëren over maatschappelijke thema’s, beperkt, mijn pagina is geen debat. Ongevraagd je mening uiten, nee, niet op mijn Insta. Dat doe je op je eigen pagina.

Ik denk dat het helemaal niet gek is om dit soort grenzen te stellen. Het is wat mij betreft tijd voor minder bemoeien en meer liefdevol zijn en elkaar lekker laten. Ook offline.

If you don’t have something nice tot say, then shut the f**** up!!

Komt ‘ie: hoe denk jij over dit onderwerp? Klets mee via Instagram of laat hier een reactie achter (je mening wordt gevraagd!!) ❤

Liefs,

Rosa

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.