Ik heb er gewoon zin in.

Wanneer zijn we verleerd om te spelen? Zorgeloos en doelloos spelen, zoals we dat vroeger deden. Was dat op het moment dat we naar school gingen? Het lijkt een kunst om in je volwassen leven tijd en ruimte te maken voor activiteiten die simpelweg leuk zijn om te doen. Hobby’s. Dingen doen, gewoon omdat het kan en niet omdat het moet. Zonder doel, zonder eindresultaat. En zonder dat je er successen mee behaalt. 

Vroeger was spelen vanzelfsprekend. Tegenwoordig moeten we het in onze agenda plannen, anders komt er niets van en belanden we in de sleur van het volwassen bestaan.

Een paar jaar geleden ontmoette ik iemand zonder hobby’s. Hij had zich al op jonge leeftijd in het volwassen leven gestort, om zich nooit een dag te hoeven vervelen. Verveling noemde hij stilstand en hij was het gewend om in zijn streven naar vooruitgang nooit een moment stil te staan. 

Maar gelukkig was ‘ie niet. Want naast zijn fulltime baan was er weinig tijd en ruimte om te genieten van alles wat het leven hem te bieden had. 

Zijn manier van leven begon hem meer en meer op te breken en hij realiseerde zich dat de successen die hij behaalde in zijn werk hem niet gelukkig zouden maken. Want hoe hard hij ook werkte en hoe zeer hij ook zijn best deed om nog succesvoller te zijn, het vulde de leegte in hem niet op…

We leren van jongs af aan om onze focus op de toekomst te leggen. Wat wil je later worden, hoe ga je dat bereiken, hoeveel geld ga je dan verdienen, hoe word je zo succesvol mogelijk? En ik denk dat het goed is om jonge mensen te stimuleren om iets van hun leven te maken, maar we vergeten vaak iets cruciaals en dat is dat er meer is dan dat. Waar gaat je gevoel naar uit? Wat vind je leuk om te doen? Waar word je nu blij van? 

Waar word je echt gelukkig van?

Als je alleen maar bezig bent met wat je wel niet allemaal moet bereiken in het leven, dan kun je zomaar vergeten om te genieten van dat wat er al is. En er is zo veel. Het leven heeft zoveel te bieden. We hoeven alleen maar ruimte te maken voor ons gevoel. Zodat we goed kunnen voelen waar we blij van worden.

Bungelend aan een klimrek waren we niet bezig met het maken van promoties, succesvol zijn of de perfecte studiekeuze maken. We deden maar wat en dat gaf een heerlijk vrij en gelukzalig gevoel, weet je nog?

Kinderen spelen om te spelen. Niet om gescout te worden, of om hogerop te komen, of met een bepaald ander doel. Ze spelen om te spelen en dat is genoeg.

Hij leerde om ruimte te maken in zichzelf voor meer dingen in het leven dan alleen werk. En ik besteed uren per week aan een blog zonder doel. Gewoon omdat het kan en omdat mijn hart er naar uit gaat. Omdat ik het leuk vind.

Wat doe jij voor leuks in je leven omdat het kan?

Liefs,

Rosa

2 gedachten over “Ik heb er gewoon zin in.

  1. Wat een leuke blogpost!! Doen wat je gelukkig maakt. dat is voor mij veel naar buiten gaan , de stilte in de ochtend in de polder met alleen de vogels en de opkomende zon.
    En aan het strand lekker langs de waterlijn lopen en alleen het ruisen van de branding en het krijsen van de meeuwen. Dus horen, zien, voelen en je verwonderen dat maakt mij gelukkig

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.